پوسیدگی های اکلوزال

برای معاینه سطح اکلوزال دندان باید ابتدا آن را تمیز و خشک کرد و سپس تصمیم گرفت که:

●آیا سالم است.

●رنگ گرفته است.

●رنگ گرفته و دی کلسیفاید (Decalcified) شده است.

●به طور واضح حفره ایجاد شده است. درحین معاینه از پروب فقط باید جهت برداشتن و خارج کردن پلاک استفاده کرد. همانطور که در مقالات قبلی نیز اشاره شد، فرو کردن سوند به داخل شیارهایی که در مراحل اولیه دمیرالیزاسیون خود هستند موجب تخریب ماتریکس سطحی مینا و ایجاد حفره می‌شود.

روش‌های درمان پوسیدگی‌های اکلوزال شامل موارد زیر است:

●تحت نظر گرفتن ضایعه و استفاده از درمان‌های پیشگیری.

●فیشور سیلنت تراپی.

●ترمیم‌های پیشگیری رزینی.

●ترمیم‌های کامپازیت و آمالگام.

فیشورسالم

در صورتی که بیمار از لحاظ ریسگ پوسیدگی در گروه پایین بوده و یا زمان رویش دندان بیش از دو سال باشد، به هیچ درمانی نیاز نیست. ولی اگر دندان در زمان دوساله اول رویش خود بوده و بیمار جزء گروه متوسط و یا بالا می‌باشد و یا دچار بیماری سیستمیک (مانند هموفیلی و مشکلات یادگیری که در آینده نتوان بیمار را به نحو صحیح معالجه کرد.) باشد بهتر است از فیشور سیلنت برای جلوگیری از بروز پوسیدگی‌های آینده استفاده نمود.

فیشورهای رنگ گرفته

درصورتی که دردهان بیمار پوسیدگی فعال وجود نداشته باشد و هیچ نشانه رادیوگرافی دال بر پوسیدگی دیده نشود. اقدامی برای درمان صورت نمی‌گیرد. درصورتی که بیمار در گروه بالا و یا متوسط باشد و خصوصاً در دوره دوساله ابتدایی رویش دندان مورد نظر باشد، بهتر است از فیشور سیلنت جهت معالجه دندان سود جست. فیشورهای رنگ گرفته و دمینرالیزه شده.

درموارد زیر شیارهای رنگ گرفته و دمینرالیزه شده را تحت نظر می گیریم:

●هیچ ضایعه فعال دیگری در دهان بیمار دیده نشده و احتمال بروز پوسیدگی در بیمار پایین باشد.

●شواهد رادیوگرافیک پوسیدگی عاجی وجود نداشته باشند در صورتی که پوسیدگی عاجی مختصری در رادیوگرافی دیده شود، بهتر است از ترمیم‌های رزینی پیشگیری استفاده شود.

●بیمار منظمی که دائماً تحت نظر باشد. حفره پوسیده همیشه نیازمند ترمیم می‌باشد البته بهتر است حفره کوچکی را که در انتهای یک شیار پیچیده قرار گرفته و کمی وارد عاج شده، توسط ترمیم‌های رزینی پیشگیری پر کنیم.