لیزرها برای تشخیص پوسیدگی دندان

در این بخش به یکی  از روش‌های تشخیص پوسیدگی دندان خواهیم پرداخت.

لیزرها

باتوجه به تغییراتی که در روند بروز پوسیدگی‌های دندانی در چند دهه اخیر اتفاق افتاده است، تشخیص پوسیدگی خصوصاً در مراحل اولیه آن برای دندانپزشکان کاری بس دشوار است. هدف از نگارش این مقاله معرفی روش جدید تشخیص پوسیدگی و اشاره به اهمیت آن در دندانپزشکی مدرن است. روند بروز پوسیدگی‌های دندانی در سالیان اخیر تغییر نموده است. بدین صورت که شیوع پوسیدگی‌های سطوح صاف کاهش یافته و پوسیدگی‌های جدید، بیشتر در سطوح جونده دندان بروز می‌نمایند. تشخیص پوسیدگی‌های سطوح صاف در مراحل اولیه (به جز در سطوح پروکزیمال)(Proximal) ساده‌تر از سطوح جونده است، خصوصاً زمانی که پوسیدگی‌ها، پنهانی در زیر پیت و فیشورها رشد می‌کنند.

به تازگی از لیزرها نیز جهت تشخیص پوسیدگی خصوصاً پوسیدگی‌های اولیه استفاده می‌شود. اساس این کار بر مبنای فلوروسنس لیزری است. بدین صورت که بافت سالم و پوسیده دندان در مقابل لیزر از خود مقدار فلوروسنس متفاوتی نشان می‌دهند. بر مبنای میزان فلوروسنس ایجاد شده می‌توان وسعت ضایعه را تخمین زد.

برای این کار نور لیزر به سطح اکلوزال دندان تابانده شده و خود هندپیس (دستگاه) فلورسنس بازتاب یافته را به قسمت اصلی دستگاه منتقل کرده و اندازه گیری می‌کند. طول موج بکار رفته به اندازه‌ای است که مینای سالم و نرمال، فلورسنس بسیار پایینی از خود نشان می‌دهد. نور بازتاب شده از دندان توسط هندپیس بصورت یک درجه بندی عددی نمایش داده می‌شود که در این میزان، درجه پایین نشان دهنده بافت سالم است. درجات بالاتر می‌تواند نشان دهنده پوسیدگی بیشتر باشد که می‌توان با روش‌های پیشگیری، ارزیابی دوره‌ای، سیلانت تراپی و یا ترمیم آن را درمان کرد. گاهی اوقات تصمیم گیری در مورد اینکه یک فیشور رنگ گرفته، پوسیده است یا خیر، و در این موارد این دستگاه می‌تواند کمک کننده باشد.