پوشاندن پوسیدگیها
تحقیقات نشان میدهند که پوسیدگیهای باقی مانده در انتهای شیارهای پوشانده شده با سیلانت یا کامپازیت، به علت عدم دسترسی به منبع غذایشان که کربوهیدراتهای قابل تخمیر میباشد، پیشرفت نمیکنند. پوسیدگی عاج مبتلای باقی مانده در زیر مواد کف بندی به مرور زمان تیرهتر، سختتر و خشکتر میشود. به همین خاطر نیاز به اقدامات بعدی نمیباشد. البته این نظریه با آنچه که به طور سنتی در دانشکدههای دندانپزشکی تدریس میشود، متضاد بوده ولی تحقیقات زیادی برله آن وجود دارد. در خیلی از موارد نیازی نیست که با وجود احتمال اکسپوز شدن پالپ، اجبارا تمام پوسیدگیهای نزدیک پالپ برداشته شود. البته باید در این زمینه تحقیقات بیشتری صورت گیرد.
نکات کلی
انتخاب مواد
بهتر است پیش از شروع تراشیدن دندان نوع ماده ترمیمی انتخاب شود. چون این خود میتواند روی نوع و وسعت حفره تراشیده شده تأثیر بگذارد .البته این انتخاب ممکن است در انتهای تراش برحسب عمق و وسعت و میزان میناهای بدون پشتیبان تغییر کند.
ایزوله کردن
هنگامی که تصمیم گیری اولیه در مورد تراش و نوع ماده ترمیمی انجام شد، دندان باید ایزوله شود و بهترین روش ایزوله کردن دندان پیش از حذف پوسیدگی استفاده از رابردم میباشد. رابردم بهترین و متأسفانه کم استفادهترین روش ایزولاسیون میباشد. دندانپزشکان به علل زیر مایل به استفاده از رابردم نمیباشند:
●بیماران آن را دوست ندارند (درست نیست! بیماران ترجیح میدهند درمانشان همراه با رابردم انجام میپذیرد).
●بستن آن مشکل و وقت گیر است (این جمله نیز غلط است، چون دندانپزشکانی که عادت به بستن رابردم دارند، بسیار سریع این کار را انجام میدهند.)
●هزینه درمان را بالا می برد (این مسأله واقعیت دارد ولی باتوجه به اینکه کار بیمار سریعتر به اتمام میرسد نهایتاً هزینه درمان کاهش پیدا میکند.)
به طور روتین بهتر است به دلایل زیر از رابردم استفاده شود:
●ایجاد دید بهتر
●جلوگیری از آلوده شدن محیط کار
●محافظت از راه هوایی بیمار
●ممانعت از انتقال بیماری از بیمار به دندانپزشک
●بهبود کیفیت ترمیمها خصوصا ترمیمهای کامپازیتی، چون نشان داده شده که در صورت کنترل رطوبت، قدرت باند کامپازیتها به دندان افزایش مییابد. درصورتی که بخواهیم ترمیمهای کامپازیتی بهتری داشته باشیم بهتر است از رابردم استفاده کنیم. حساسیت به لاتکس یکی از مشکلاتی است که دندانپزشکان با آن روبرو هستند.
امروزه رابردرمهای بدون لاتکس نیز در دسترس میباشند که از لحاظ کیفیت با انواع لاتکس فرقی ندارند. باتوجه به این مسأله بهتر است از رابردرمهای غیر لاتکس استفاده شود تا احتمال بروز حساسیت به لاتکس به حداقل برسد.
