اَتریشِن

مشخصات کلینیکی این ضایعه عبارتند از:

•کوتاه شدن تاج دندان و صاف شدن سطح اُکلوزالو لبهٔ اینسایزال دندان ها.

•مشخص شدن عاج دندان.

•قفل شدن سطوح ساییده شدهٔ دندان‌های مقابل در داخل هم.

•رشد جبرانی آلوئول‌ها که اصطلاحاً جبران دنتو آلوئولار نامیده می‌شود.علت اَتریشِن پیچیده بوده، کاملاً مشخص نشده است.

شایع‌ترین علت آن نوعی عادت پارافانکشنال به علت اختلاف فاصلهٔ زیاد بین خلفی‌ترین وضعیت فک(CR) و وضعیت بین کاسپی(CO) می‌باشد.از دست دادن دندان‌های خلفی نیز موجب افزایش فشار بر روی دندان‌های قدامی و سایش لبه‌ای آنها می‌گردد. طبیعت اَتریشِن به قدری آهسته است که عاج دفاعی تشکیل شده و دندان حساس نمی‌شود. پس اگر دندانی حساس بود، حتماً سایش آن از نوع اَتریشِن نیست.البته قابل ذکر است که اگر اَتریشِن همراه با اِروژِنباشد ممکن است دندان حساس شود.اَتریشِن به دو صورت دیده می شود:اَتریشِن فیزیولوژیک که عبارت است از تخریب تدریجی و منظم بافت دندان به علت جویدن نرمال و عادی در طول عمر که سطوح اُکلوزال و پروکزیمال دندان‌ها را درگیر می‌کند.اَتریشِن پاتولوژیک که عبارت است از سایش سطح جوندهٔ دندان در نقاط خاص به علت عملکرد، غیر طبیعی دندان‌ها در حین جویدن.