اِروژِن

شواهد کلینیکی اِروژِن بستگی به نوع مادهٔ خورنده دارد. اِروژِن خارجی که به علت اسید موجود در مواد غذایی به وجود می‌آید، بیشتر بر روی سطح لیبیال دندان‌های قدامی و کمی نیز بر سطح اُکلوزال دندان‌های مولر دائمی فک پایین تأثیر می‌گذارد.

اِروژِن داخلی که به علت اسید معده در افراد مبتلا به برگشت غذا ایجاد می‌شود، بیشتر بر روی سطح پالاتال دندان‌های قدامی فک بالا و گاهی بر روی سطح اُکلوزال دندان‌های مولر دائمی فک پایین تأثیر می‌گذارد. اگر تقسیم‌بندی علل به وجود آورندهٔ اِروژِن به همان راحتی تقسیم‌بندی محلشان بود مشکلی نداشتیم. ولی در اکثر موارد مسأله به این راحتی نیست چون به عنوان مثال بیماران مبتلا به آنور کسی به علت گرسنگی و مصرف مسهل ها و مدرها بدنشان دچار کمبود آب می‌شود، در نتیجه برای رفع عطش خود به میزان زیادی نوشابه‌های گازدار و آب میوه مصرف می‌کنند که این خود می‌تواند موجب سایش لیبیالی دندان‌ها شود.

این مسأله باعث اختلال در تشخیص عوامل اتیولوژیک می گردد. داروهای ضد اضطراب که در بیماران مبتلا به آنورکسیانروزا (Anorexia Nervosa) تجویز می‌شود موجب خشکی دهان شده که این خود باعث تشدید سایش دندان به علت کاهش خاصیت بافرینگ (خنثی کنندگی اسید) بزاق خواهد شد.

 

قابل ذکر است که ابرژن و اَتریشِن می‌توانند موجب تشدید آثار اِروژِن شوند. بنابراین می‌توان اِروژِن را بر مبنای منبع عامل اسیدی تقسیم بندی کرد.

تقسیم‌بندی اِروژِن بر مبنای منبع مادهٔ اسیدی: