روشهای محافظت از پالپ
سیلرها، لاینرها و بیسها
علت اصلی التهاب بافت پالپ، آلودگی باکتریال توبولهای عاجی و بافت پالپ میباشد. آثار سمی مستقیم مواد ترمیمی بر پالپ اندک و گذرا است. ممکن است پالپ دندان پیش از ترمیم، حالت التهاب برگشت پذیر داشته باشد. در صورتی که این دندان به نحو صحیح ترمیم و از آلودگیهای باکتریال بیشتر جلوگیری شود، این حالت التهاب بهبود پیدا خواهد کرد.
یکی دیگر از علل صدمات پالپی بالا رفتن درجه حرارت پالپ در حین کار است که این مسأله میتواند به علت استفاده از فرزهای کهنه، کار کردن بدون آب، هندپیسهای خراب و خشک شدن بیش از حد عاج در حین کار ایجاد شود.
به همین دلیل بهتر است هندپیسها مرتب سرویس شوند و از فرزهای تازه برای تراش دندان استفاده شود. فرزهای یکبار مصرف از این نقطه نظر ارجع هستند. اکسپوز شدن پالپ به طور تصادفی توسط وسایل دوار یا دستی، یکی دیگر از علل صدمات پالپی است. اطلاعات کافی از آناتومی هر دندان برای اجتناب از صدمات یاتروژنیک (صدمات ایجاد شده توسط دندانپزشک) الزامی است. در این موارد یکی از ملاحظات مهم سن بیمار میباشد.
پالپ دندان بیماران جوان، بزرگ تر از افراد مسن است. وجود ترمیمهای قبلی و صدمات وارد شده به پالپ با ایجاد عاج ترمیمی، موجب کوچک ر شدن اندازه اطاقک پالپ می شوند. برای جلوگیری از وارد شدن تحریکات مضر به پالپ، دیوارههای اکزیوپالپال و کفههای پالپی باید با مواد محافظت کننده پوشانده شوند. این مواد به طور معمول در زیر ترمیمهای آمالگام و کامپازیت قرار داده میشوند تا به عنوان عایق حرارتی و سدی در مقابل آلودگی عاج توسط اسید عمل کنند.
البته امروزه متوجه شدهاند که از لحاظ کلینیکی تحریک حرارتی عاج مشکل خاصی برای دندان ایجاد نمیکند و گذاشتن کفبندی به این منظور فقط باعث ضعیف شدن ماده ترمیمی میشود. همچنین به این مسأله باید توجه شود که اسید اچینگ عاج به خودی خود اثر سوئی روی پالپ ندارد و گذاشتن هرگونه لانیر یا بیس به این منظور بی فایده است. امروزه معتقدند که قراردادن روتین لاینر و بیس در زیر تمام ترمیمها کاری است که باید از آن اجتناب شود. البته تمام حفرات باید با نوعی سیلر پوشانده شوند و فقط در حفرات بسیار عمیق باید نواحی نزدیک پالپ را با لاینر یا بیس پوشاند.
نمودار و راهنمای محافظت از پالپ
