ملاحظات کلینیکی در ترمیم‌های کامپازیتی حفرات خلفی به روش مستقیم(کلاس I و کلاس II)
امروزه تقاضا برای ترمیم‌های کامپازیت خلفی از سوی بیماران بسیار زیاد شده است. چون از یک طرف آگاهی بیماران نسبت به درمان‌های جدید دندانپزشکی بالا رفته و از طرف دیگر، همه مایل هستند دندان‌هایشان با مواد هم‌رنگ ترمیم شود. البته مزیت کامپازیت‌ها فقط در زیبایی ذاتی‌شان نیست، بلکه از آنجا که این مواد به بافت دندان چسبیده و به اصطلاح باند می‌شوند. می‌توان حفرات دندانی را تا حد امکان محافظه‌کارانه و کوچک تراشید و بافت سالم دندان را حفظ کرد.هدف از نگارش این فصل، ارائه راهکارهای عملی برای حصول به نتایج بهتر در ترمیم‌های کامپازیت خلفی به روش مستقیم می‌باشد. به همین سبب، مباحث مربوطه بر حسب مراحل کلینیکی کار طبقه‌بندی و توضیح داده شده است.
مشکل اصلی
آیا هدف از ترمیم کامپازیت خلفی چیزی شبیه به تصویر ۱-۹ است؟ بی‌تردید هیچ دندانپزشکی مایل نیست که ترمیمی مشابه تصویر ۱-۹ را در دهان بیمارش انجام دهد.
اشکالات این ترمیم متعدد می‌باشد ولی ما فقط به چند مورد از آنها اشاره می‌کنیم:
•شکست توده کامپازیت
•عدم وجود فرم آناتومیک
•باز بودن کانتیکت
•ریزنشت ( میکرولیکیج ) و پوسیدگی ثانویه
علل ایجاد این اشکالات عبارتند از:
•رعایت نکردن اصول صحیح تهیهٔ حفره و تراش بیش از حد آن.
•استفاده نادرست از باندینگ‌ها.
•ایزوله نکردن محیط در حین کار.
•عدم ایجاد کانتکت، کانتور و فرم صحیح آناتومیک
•مصرف کامپازیت‌های نامناسب و نامرغوب برای ترمیم‌های خلفی.باید به‌خاطر داشته باشید که کامپازیت‌ها چه از نظر ظاهری و چه از لحاظ روش کار شباهتی به آمالگام نداشته، برخلاف آن، حساسیت تکنیکی بالایی دارند و به اصطلاح Technique Sensitive هستند و رعایت جزء به جزء مراحل کار برای حصول به ترمیمی ایده‌آل لازم و ضروری است.
موارد عدم کابرد(Contraindications)در موارد زیر بهتر است از کامپازیت‌های خلفی استفاده نشود:
•عدم امکان کنترل رطوبت و ایجاد شرایط ایده‌آل کاری.
•عدم امکان ایجاد کانتور و کانتکت ایده‌آل توسط کامپازیت. در این موارد بهتر است از آمالگام و یا اینله، آنله‌های کامپازیتی یا سرامیکی استفاده شود.
•عدم تمایل بیمار به درمان‌های زیبایی در غیر این صورت، کامپازیت‌ها خصوصاً برای ترمیم پوسیدگی‌های اولیهٔ کوچک و متوسط دندان‌های پره مولر و مولر دائمی، مواد مناسبی می‌باشند.
