روشهای جدید تراش حفرات دندانی با آنچه که در دههٔ قبل انجام میگرفت، بسیار متفاوت است، و این خود نتیجهٔ پیشرفتهایی است که در انواع باندینگها و کامپازیتها صورت گرفته است. امروزه به ایجاد فرمهای گیردار و باز کردن غیر ضروری کانتکتها نیازی نیست و کافی است که بافت پوسیدهٔ دندان برداشته شود و دیوارههای حفره در مینا و عاج سالم قرار گیرند.


انواع تراش حفرات کامپازیت خلفی
۱-حفرات جعبهای شکلاین حفرات در مواردی تراشیده میشوند که دندان مورد نظر قبلاً با آمالگام ترمیم شده باشد و اکنون به علل مختلف نیاز به تعویض یا ترمیم داشته باشد. کفههای جینجیوال این حفرات در صورتی که فاقد مینا باشد، بدون بول و به صورت جعبهای، شکل داده میشوند.
۲-حفرات جعبهای همراه بِوِل این نوع تراش در مواردی به کار میرود که آمالگام قبلی دندان برداشته شده و تماس دیوارههای پروکزیمالی حفره با دندان مجاور به علت تراش قبلی برای آمالگام باز شده باشد. در این صورت، مارجینهای مینایی پروکزیمالی با فرز الماسی شعلهای Bevel میشوند.
۳-حفرات اصلاح شده (Modified)به طور کلی در مواردی میتوان از این روش استفاده نمود که دندان دارای پوسیدگی اولیه بوده و برای آمالگام تراش نخورده باشد. در این صورت، تراش دندان محدود به بافت پوسیده بوده، و تمام بافت سالم دندان حفظ خواهد شد. میناهای اطراف حفره نیز تا حد امکان نگه داشته میشود و کانتکتهای بین دندانی مانند حفرات آمالگام باز نمیگردد، مگر کانتکتهایی که پوسیده باشند.
پَخ کردن لبهها (Beveling)
۱-لبههای پروکزیمالی
•به یاد داشته باشید که بِوِل کردن فقط محدود به لبههای مینایی میباشد.
•در صورتی که کانتکتها یا نقاط تماس بین دندانها باز نشده باشد، نیازی به بول نیست.
•در صورتی که نقاط تماس دندانها باز شده باشد، میتوان با فرزهای الماسی شعلهای، لبههای حفره را بول کرد.
۲-لبههای اُکلوزالی
•در صورتی که عرض حفره کم باشد (بین ۱ الی ۱/۵ میلیمتر) نیازی به بول کردن مارجینهای اُکلوزالی حفره نیست.
•در مواردی که عرض حفره زیاد شود و به ۲ الی ۳ میلیمتر برسد، مینای اُکلوزالی با زاویهٔ ۲۰درجه به سمت خارج حفره بول میشود.
توجه:به هیچ وجه از بولهای با زاویهٔ تند، همانند آنچه که در دندانهای قدامی استفاده میشود، برای دندانهای خلفی استفاده نکنید، چرا که موجب نازک شدن کامپازیت در مارجینهای اُکلوزالی و شکستگی آن بر اثر نیروهای جویدن خواهد شد.