حساسیت زدایی(مورد کلینیکی تجویز ادهزیوها)
ازدیاد حساسیت عاجی، وضعیت بالینی شایعی است که درمان آن دشوار است، چرا که در بسیاری از موارد، درمان انجام شده برای آن موفقیت پایدار و دراز مدتی ندارد. غالب محققان بر این اعتقادند که نظریهٔ هیدرودینامیک، بهترین توضیح ازدیاد حساسیت عاجی است. این درد در نواحیای که توبولهای عاجی به محیط دهان باز شدهاند دیده میشود.
بنابراین این نوع درد در نواحی سرویکال دندانها، به خصوص در افراد مبتلا به تحلیل لثه (اکسپوز بودن سطح ریشه) بیشتر دیده میشود.برای درمان ازدیاد حساسیت عاج، روشهای مختلفی مورد استفاده قرار گرفته است، از جمله انواع خمیردندانهای ضد حساسیت، لیزر co2، دهان شویهٔ فلوراید، وارنیش فلوراید، ادهزیو رزین، فسفات کلسیم، نیترات پتاسیم و غیره.
محلولهای حساسیتزدای عاجی در زیر روکشها نیز مورد استفاده قرار میگیرند تا مانع حساسیت پس از درمان شوند. نشان داده شده است که کاربرد این محلولها با گیر روکش تداخل نداشته، به نوع سمان چسباننده نیز ارتباطی ندارند.کاربرد ادهزیو برای درمان ازدیاد حساسیت عاجی سطوح ریشهای، در سالهای اخیر مقبولیت زیادی یافته است.
این کاهش حساسیت ممکن است نتیجهٔ شکلگیری رزین تگها و لایهٔ هیبرید باشد. از جمله ادهزیوها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
ـ پرایمر باندینگ سه مرحلهای All-Bond 2 که دارای اثر حساسیتزدایی است.
ـ مادهٔ ضد حساسیتزدای ۳۵٪HEMA و گلوتارآلدئید۵٪) Gluma (Kulzer)که از طریق تغییر ساختار پروتئینی و کاهش نفوذپذیری عاج باعث کاهش حساسیت میشود.
ـ مادهٔ ضد حساسیت Bond Forc ( Tokuyama )نیز یکی از مؤثرترین مواد در این مورد میباشد.پیشنهاد شده است که حساسیتزداهای بر پایهٔ گلوتارآلدئید به عنوان عامل Rewetting بر روی سطح عاج اچ شده نیز به کار روند تا حساسیت پس از کنار در ترمیمهای کامپازیتی کاهش یابد.
