رنگ گرفتن لبهها و بد رنگ شدن ترمیم
رنگ گرفتن لبهها در ترمیم های کامپازیتی دیده می شود و بد رنگ شدن کل ترمیم منحصراً در مواد هم رنگ دندان مشاهده می گردد. رنگ گرفتن لبه ها به علت عدم انطباق صحیح لبه ای ترمیم با مواد ترمیمی به وجود می آید که می تواند به علل زیر باشد:
●اچ نکردن کافی لبه های مینایی حفره.
●استفاده غلط از مواد باندینگ عاجی(به عنوان مثال نازک کردن بیش از حد باندینگ با فشار زیاد هوای پوآر)
●انطباق نامناسب مادهٔ ترمیمی با لبه های حفره و لب پر شدن مواد اضافی در حین کار کلینیکی.
●پلیمریزه کردن یکبارهٔ کل تودهٔ کامپازیت که در این صورت گاهی اوقات استرس های انقباض کامپازیت به نیروی باندینگ غلبه کرده و موجب کنده شدن مادهٔ ترمیمی از دیواره های حفره ،یا ترک خوردن منشورهای مینایی لبه های حفره می شود.
●استعمال دخانیات و مصرف مقادیر زیاد قهوه و چای.
●رنگ گرفتگی لبه های ترمیم را غالباً می توان با پرداخت ترمیم تصحیح کرد و در صورتی که کل ترمیم رنگ گرفته باشد و این رنگ گرفتگی فقط در سطح باشد می توان سطح آن را پرداخت کرد و جلا داد.
از انطباق ناقص مادهٔ ترمیمی و رنگ گرفتگی لبهها میتوان به روش های زیر جلوگیری کرد:
●پرداخت دقیق لبه های حفره.
●استفاده از اچینگ و باندینگ به روش توصیه شده در دفترچهٔ راهنمای مادهٔ مزبور.
●نازک کردن مناسب لایهٔ باندینگ و تبخیر حلال آن با فشار کم هوا و یا استفاده از ساکشن های قوی.در صورتی که از باندینگ های نسل ششم استفاده می شود بهتر است پرایمر مربوطه روی مینا و عاج مالیده شود تا به خوبی آن را اچ کرده و به داخل آن نفوذ کند.
●استفاده از نوار ماتریکس های کانتوردار به هنگام ترمیم حفرات پروکزیمالی.
●دقت هنگام پرکردن حفره و مراحل پرداخت و صیقلی کردن آن. هنگام پرداخت کامپازیت ها بهتر است از فرزهای مخصوص کامپازیت استفاده کرد تا موقع کار به مینای دندان صدمه وارد نشود.
●استفاده از روش لایه گذاری به هنگام قرار دادن کامپازیت ها و پلیمریزه کردن آهسته آنها در ابتدای کار.
