پیشگیری از پیشرفت ضایعات غیرپوسیدهٔ دندانی
برای انجام درمانهای پیشگیری ابتدا باید عامل به وجود آورندهٔ چنین ضایعاتی شناخته شوند. بهتر است در این گونه موارد با پزشک داخلی و اسید معده باشد. در نامۀ مشورت با پزشک بهتر است به ارتباط بین اختلالات تغذیهای و رفلاکس و چنین ضایعاتی اشاره کرده که اولین علامت آن میتواند همین خوردگی شیمیایی دندانها باشد. در صورتی که علائم خوردگی اسیدی خارجی وجود داشته باشد،بهتر است سابق رژیم غذایی بیمار بررسی شود و در صورت لزوم دستورات غذایی صحیح به بیمار داده شود.در صورتی که بیمار علائم اُتریشِن را نشان دهد، بهترین راه پیشگیری اسپلینت تراپی میباشد.
گاهی اوقات بیماران، به راحتی قبول نمیکنند که دائماً از اسپلینت استفاده کنند.البته در مواردی که قرار است ارتفاع عمودی اکلوژن افزایش یابد این راهی مناسب برای امتحان قابلیت تحمل بیمار به وضعیت جدید میباشد.در صورتی که مشخص شود فشارهای غیرعادی اُکلوزالی عامل اُتریشِن میباشد، لازم است پس از مدتی استفاده از اسپلینت، عمل تصحیح اکلوژن انجام گیرد.
اسپلینت ثبات دهنده مؤثرترین نوع اسپلینت در تشخیص و کنترل سایشهای دندانی، انواع ساخته شده از اکریلهایسخت است.
مشخصات چنین اسپلینتهایی عبارتند از:
- تماس یکسان دندانها در رابطهٔ خلفی
- هدایت پیشگرایانه و جانبی
عدم وجود تداخلات سمت غیر کارگرلابراتوار جهت ساخت یک اسپلینت به موارد زیر نیاز دارد:
- قالب تمام فک بالا و پایین
- رکورد فیس بو
- رکورد سنتریک و روابط فکی
هنگامی که اسپلینت از لابراتوار آمده، لازم است توسط اکریل سلف کیور در داخل دهان بیمار آستر داده شود تا گیر آن افزایش یابد. همچنین تصحیح اُکلوزالی اسپلینت در دهان حتماً باید انجام گیرد تا خود عاملی برای تداخلات اُکلوزالی نباشد. معمولاً این تنها درمان لازم برای جلوگیری از سایش بیشتر دندانها میباشد.در صورتی که بیماری مبتلا به استفراغهای مکرر به شما رجوع کند (مانند بیماران مبتلا به آنورکسیانروزا )،به بیمار یادآوری کنید که پس از استفراغهای مکرر به شما رجوع کند (مانند بیماران مبتلا به آنورکسیانروزا،) به بیمار یادآوری کنید که پس از استفراغ مسواک نزند، چون این کار موجب سایش هر چه بیشتر دندانهایش خواهد شد.
در این مورد بهتر است بیمار از یکی از دهانشویههای زیر استفاده نماید.
- دهانشویهٔ سدیم فلوراید ۰/۰۵
- آب معدنی قلیایی
این مواد اثر اسید را خنثی کرده و از خوردگی دندان و حساسیت متعاقب آن جلوگیری میکنند.
تحت نظر قرار دادن ضایعات غیر پوسیدهٔ دندانی
در مواردی که ضایعات غیر پوسیدهٔ دندانی در مراحل اولیهٔ خود شناسایی شوند و درمانهای پیشگیری مناسب به کار گرفته شود، نیاز به اقدامات بیشتری نیست. البته بهتر است چنین ضایعاتی دائماً تحت نظر باشند و با بررسی کستهای تشخیصی و عکسهای داخل دهانی پیشرفت آنها اندازهگیری شود. از دیگر علائم پیشرفت اینگونه ضایعات میتوان به ایجاد حساسیت در دندان و بیرونزدگی پرکردگیها، خصوصاً فلزی از نسج دندان اشاره کرد.
