ترمیمهای کامپازیتی
در زیر تمام ترمیمهای کامپازیتی باید از باندینگهای عاجی استفاده کرد. باندینگهای عاجی علاوه بر افزایش گیر ترمیم، موجب مهروموم شدن دهانه توبولهای عاجی، کاهش حساسیت پس از کار و جلوگیری از تهاجم باکتریایی به پالپ میشوند. به هنگام استفاده از باندینگهای عاجی باید به خاطر داشت که تمام سطوح حفره باید با ضخامت کافی از این مواد پوشاندن شوند. برای این کار بهتر است از چند لایه باندینگ استفاده شود و هر لایه با پوآر هوا نازک شود تا حلال آن نیز تبخیر گردد.
البته باید توجه داشت که از پوآر هوا ذرات آب خارج نشود، چون این مسأله میتواند باندینگ را دچار اشکال نماید. به همین دلیل بهتر است پیش از کار، پوآر هوای یونیت را با هوا زدن به آینه یا دستمال، آزمایش کرد. یکی از شایعترین اشتباهات حین کار دمیدن هوا با فشار زیاد به سطح دندان و نازک کردن بیش از حد باندینگ است. البته برخی اوقات برعکس حالت قبل، فشار هوا خیلی کم بوده، حلال باندینگ به اندازه کافی تبخیر نمیشود. توصیه میشود با استفاده از ساکشنهای قوی جریان هوای پوآر طوری هدایت شود که علاوه بر تبخیر کافی حلال، ضخامت باندینگ عاجی نیز خیلی کم نشود.
در صورتی که پالپ دندان اکسپوز شود و یا نزدیک اکسپوز شدن باشد، باید از سمان کلسیم هایدروکساید برای انجام پوشش مستقیم و غیر مستقیم پالپ استفاده کرد. باید توجه داشت که ضخامت و وسعت این سمان زیاد نشود چون در این صورت سطح سالم عاج پوشانده شده، قابلیت متصل شدن به باندینگ عاجی را نخواهد داشت.
استفاده از مواد ترمیمی حاوی اوژنول به عنوان لاینر در زیر ترمیمهای کامپازیت و یا سمان موقت حاوی این ماده قبل از باند کردن ترمیم غیرمستقیم کار اشتباهی است، چون اوژنول به داخل توبولها عاجی و کامپازیت جذب شده، با ممانعت از پلیمریزاسیون مونومرهای آن موجب نرم شدن کامپازیت و سمانهای رزینی و تغییر رنگ متعاقب آن میشود. امروزه معتقدند که مشکل باقی ماندن اوژنول در توبولهای عاجی را می توان با اچ کردن سطح عاج برطرف کرد، به همین دلیل از این سمانها پیش از باند کردن ترمیمهای غیرمستقیم باند شوند نیز می توان استفاده کرد به شرطی که قبل از باندینگ سطح عاج توسط اسید آماده شود.
