تعویض، تعمیر یا تصحیح سطحی ترمیم های خراب

درمان تعمیرهای خراب قبلی یکی از شایع‌ترین مواردی است که دندانپزشکان به طور روزمره با آن روبرو هستند. سؤال اصلی این است که در چه مواردی ترمیمی را تعویض می‌کنیم و در چه صورتی آنها را تعمیر و یا تصحیح سطحی می‌نماییم. تا همین اواخر فلسفه تدریس در اکثر دانشکده‌های دندانپزشکی، تعویض کامل هر ترمیمی بود که بعضی معیارها را نداشته باشد. چنین روش درمانی که براساس تراش مجدد دندان و ترمیم آن می‌باشد، باید مورد بررسی مجدد قرار گیرد.

در معیار یاد شده هر ترمیمی را که دچار لب پریدگی و ضایعات حاشیه‌ای شده باشد مشکل‌دار و نیازمند تعویض می‌دانند، چون معتقدند که ورود و خروج بزاق و باکتری‌ها در حد فاصل ماده ترمیمی و دندان به طور حتم منجر به پوسیدگی ثانویه می‌شود. به همین علت دندانپزشکان ۵۰٪ وقت کاری خود را صرف تعویض ترمیم‌هایی می نمایند که با این معیار نیاز به تعویض دارند.

معمولاً ترمیم‌های مستقیم را به علت‌های زیر تعویض می‌نمایند:

●پوسیدگی ثانویه که به طور کلینیکی مشهود باشد.

●ضایعات لبه‌ای

●شکست تودهٔ مادهٔ ترمیمی

●شکست نسج دندانی مجاور مادهٔ ترمیمی

●رنگ گرفتن لبه‌ها و یا تغییر رنگ خود ترمیم

●بیرون زدن مادهٔ ترمیمی از حفره و اُوِرهنگ‌ها(Overhang)

●سایش مادهٔ ترمیمی

با وجود اینکه برخی از ترمیم‌ها به طور واضح نیاز به تعویض دارند، بسیاری از آنها را می‌توان با تغییر و یا تصحیحات سطحی، ترمیم کرد. تحقیقات نشان می‌دهند که تعداد زیادی از ترمیم‌هایی که لزوماً نیازی به تعویض نداشته‌اند، (در بیمارانی با ریسک پوسیدگی پایین) کاملاً خارج شده‌اند. در صورتی که امکان داشت با درمان‌های جزئی تر آنها را تصحیح نمود. هنگامی که ترمیمی جایگزین می‌شود ناخواسته مقداری از بافت سالم دندان تراش اضافه خورده، حفره بزرگتر و عمیق‌تر از قبل می‌گردد.

این مسأله برای پالپ دندان مضر بوده و منجر به کوتاه شدن عمر دندان می‌شود. به همین دلیل بهتر است تا حد امکان دندان تراش نخورد و با انجام روش‌های تعمیر و تصحیح سطحی، ترمیم‌های قبلی را در جای خود نگه داشت. تا این اواخر روش‌های تعمیر و تصحیح سطحی، یک روش درمانی زیر استاندارد و غیر ایده آل محسوب می‌شد.

البته ناگفته نماند که بسیاری از دندانپزشکان این کار را به طور روزمره انجام می‌دهند. اطلاعات زیادی در مورد تشخیص ترمیم‌هایی که نیاز به اینگونه تصحیحات دارند و روش‌های عملی این تکنیک‌ها و طول عمر چنین دندان‌هایی در مقالات و کتب دندانپزشکی وجود ندارد.