تهیه حفره در سطح اکلوزال
وسعت و عمق ضایعه را میتوان با رادیوگرافیهای قبل از کار تخمین زد. البته با وجود اینکه رادیوگرافی در این موارد به تشخیص ما کمک میکند، باید این مطلب را مدنظر داشت که وسعت و عمق پوسیدگی در واقع بیشتر از نمای رادیوگرافیک آن باشد.
جهت برداشت پوسیدگی، ابتدا ضایعه توسط فرز باز شده و تمام شیارهای پوسیده برداشته میشوند تا اینکه حدود حفره در محل اتصال مینایی_عاجی (DEj)سالم قرار گیرد و هیچ اثری از پوسیدگی وجود نداشته باشد. شیارهای سالم دست نخورده باقی میمانند و در صورتی که دو یا چند نقطه دندان پوسیده باشد، جداگانه تراشیده میشوند و اگر نسج سالم بین آنها وجود داشته باشد تراشیده نمیشود. در صورتی که در اطراف ضایعه شیارهای دمینرالیزه ولی سالم وجود داشته باشد، تراشیده نشده و در همان مرحله و یا جلسه بعد با سیلانت پوشانده میشوند.
در صورت استفاده از آمالگام، زاویه خارجی حفره باید ۱۱۰_۹۰ درجه باشد و از آنجایی که این ماده قابلیت پشتیبانی میناهای بدون پشتیبان و ضعیف را ندارد، باید این نسوج ضعیف برداشته شده تا از شکستن آنها در آینده پیشگیری به عمل آید. این در حالی است که به هنگام استفاده از کامپازیتها میتوان میناهای بدون پشتیبان و قوی را نگه داشت. چون کامپازیتها با قابلیت باند شدنشان به مینا و عاج موجب افزایش استحکام آنها میشوند.
مارجینهای ترمیم در سطوح اکلوزال دندانهای خلفی نباید پخ شوند. چون ماده ترمیمی در آن ناحیه نازک شده و تحت فشارهای مضغی میشکند و این ناحیه میتواند محلی برای تجمع پلاک میکروبی شود.
از طرف دیگر دندانپزشک دیگری ممکن است این مارجینهای رنگ گرفته را با پوسیدگی ثانویه اشتباه کرده و ترمیم را بی جهت عوض کند. استفاده از سیلانتها برای پوشاندن شیارهای سالم و همچنین ترمیمهای خیلی کوچک کامپازیتی میتواند طول عمر ترمیم را افزایش داده و از پوسیدگی آتی شیارهای کنار ترمیم یاد شده جلوگیری نماید، چون با پوشاندن سطح شیار، منبع غذایی باکتریهایی که احتمالاً در انتهای شیار باقی ماندهاند قطع شده و پس از مدتی از بین می روند.
حفرات آمالگام برای اینکه بتوانند ماده آمالگام را در خود نگه دارند. نیاز به آندرکات دارند که این کار در گذشته توسط فرزهای فیشور میتوان دیوارههای حفره را طوری فرم داد که دارای آندرکات باشند و این کار به علت وجود چاک (chuck) پلاستیکی توربینهای جدید است که اجازه کمی بازی را فرز داده و مسیر چرخش فرز کمی خارج از محور اصلی خود می باشد. البته بهتراست از فرزهای گلابی شکل استفاده شود. چون فرم آنها طوری است که تا حد امکان مینای سطح اکلوزال را حفظ کرده و کمی آندرکات در زیر آن ایجاد مینماید. استفاده از فرزهای مخروطی معکوس خصوصاً در حفرات وسیع اکلوزالی و پروکزیمالی با پوسیدگیهای باکالی و لینگوالی موجب تخریب هرچه بیشتر نسج سالم دندان و کاهش طول عمر آن خواهد شد. به همین خاطر بهتر است از اینگونه فرزها هرچه کمتر استفاده شود.
