تهیه حفرات پروکزیمالی در دندان‌های قدامی

پوسیدگی‌های دندان های قدامی عموماً توسط مواد همرنگ ترمیم می‌شوند. تهیه حفره براساس اصول کاربردی چنین موادی انجام می‌گیرد. دسترسی به این ضایعات می‌تواند به روش‌های زیر انجام گیرد.

باکالی یا لینگوالی (پالاتی): بهتر است تهیه حفره از سمت لینگوال یا پالاتال باشد تا مینای سمت باکال حفظ شود. در صورتیکه الزاماً تهیه حفره باید از سمت باکال انجام گیرد. بهتر است تا حد امکان وسعت تراش کم باشد، چون مواد همرنگ پس از مدتی رنگ گرفته و مشخص می‌شوند. قابل ذکر است که بهتر است تا حد امکان وسعت تراش کم باشد، چون مواد همرنگ پس از مدتی رنگ گرفته و مشخص می‌شوند. قابل ذکر است که بهتر است مینای لیبیال حتی اگر بون پشتیبان باشد نگه داشته شود و فقط میناهای خیلی ضعیف و شکننده برداشته شوند.چون میناهای بدون پشتیبان می‌تواند با اتصال به کامپوزیت، پشتیبانی و محکم شود، به همین خاطر شدیداً توصیه می‌شود که برای ترمیم ضایعات پروکزیمالی حتماً از کامپوزیت رزین استفاده شود.

در مواردی که دندان مجاور ناحیه پوسیدگی از دست رفته باشد، می‌توان مستقیماً حفره را مانند یک حفره سرویکالی تراش داد.